Niedzielny spacer po lesie skończył się dla mieszkańców gminy Nadarzyn prawdziwym nieszczęściem. Polujący w tym samym czasie wójt Janusz Grzyb - zastrzelił im psa. - Wójt wyrządził nam wielką krzywdę - mówią poszkodowani. - Obowiązkiem każdego myśliwego jest odstrzelenie psa, który samotnie, bez właściciela biega po lesie w odległości co najmniej 200 metrów od zabudowań - tłumaczy wójt.

Przez całe życie Teresa i Ryszard Wołczyńscy mieszkali w Warszawie - dopiero na emeryturze zamieszkali w gminie Nadarzyn - w uroczych Krakowianach, tuż pod lasem. Cicho, spokojnie - doskonałe miejsce na wypoczynek, z dala od miejskiego zgiełku i pośpiechu. Nic więc dziwnego, że w pogodne weekendowe dni, pobliską leśną drogą przechadzają się spacerowicze i przejeżdżają rowerzyści. Wkrótce dom Wołczyńskich zapełnił się zwierzakami - przygarnęli trzy bezpańskie psy i dwa koty. Jeden z nich wychudzony, znaleziony na mrozie - cudem ocalał, dzięki troskliwej opiece starszych ludzi i pomocy weterynarza.

Wójt zastrzelił Bolcia
W niedzielę, 20 listopada do Wołczyńskich przyjechała trójka znajomych z Warszawy. Wzięli ze sobą pieski i udali się na spacer przez pola i obrzeża pobliskiego lasu. - Gdy poruszając się wzdłuż niebieskiego, turystycznego szlaku, wychodziliśmy na skraj lasu tuż koło nas rozległ się strzał - opowiada Teresa Wołczyńska. - Zabili naszego Bolcia - wykrzyknął przerażony Ryszard, który o kilka kroków wyprzedził pozostałych spacerowiczów i jako pierwszy wyszedł zza dużej sterty chrustu, zebranego przy drodze. - Z przerażeniem zobaczyliśmy, że nasz mały kundelek Bolcio leży w kałuży krwi, kilka kroków od nas - mówi Wołczyńska. - Jeszcze większy szok wywołał w nas widok osoby, która ten strzał oddała. Był to wójt Nadarzyna - Janusz Grzyb, na którego sami głosowaliśmy wierząc, że będzie godnie reprezentował nasze interesy w gminie.
Kobieta, na widok ukochanego martwego psa wpadła w rozpacz. - Pan zabił naszego psa! I pan jest naszym wójtem? - zapytała przez łzy.
Wójt wyjaśnił, że strzelił zgodnie z przepisami, ponieważ psy nie mogą biegać w odległości większej niż 200 metrów od zabudowań.
- Powiedzieliśmy, że przecież psy szły razem z nami i nikomu nie zagrażały. Wójt odpowiedział, że nas nie widział, a właśnie w tej chwili odbywa się tu polowanie - opowiadają Wołczyńscy.

Bestialskie prawo
Wójt odszedł, a spacerowicze zamarli w osłupieniu. - Idziemy szlakiem turystycznym, jesteśmy kilkadziesiąt metrów od drogi gminnej, 200 - 300 metrów od zabudowań wiejskich, 500 m od kompleksu działek rekreacyjnych, 15 minut spacerem od bardzo dużego kompleksu działek pracowniczych, spotykamy spacerujących ludzi, jeżdżących na rowerach i nagle jesteśmy w centrum polowania - opowiada wciąż zszokowana Wołczyńska. - Nie było żadnych ostrzeżeń, szlak turystyczny nie był zamknięty. Na co urządzono polowanie w niedzielne popołudnie na szlaku spacerowym? O tej porze dnia nie pojawiają się w tej okolicy dzikie zwierzęta. Tylko dzięki zbiegowi okoliczności i być może dzięki śmierci naszego pieska obyło się bez tragedii z udziałem ludzi.
Myśliwy ma prawo zastrzelić psa, który bez opieki właściciela, bez obroży i kagańca przebywa w lesie, 200 metrów od zabudowań. Zdziczałe, bezpańskie psy stanowią zagrożenie dla leśnej zwierzyny. Tymczasem malutki, zadbany kundelek Wołczyńskich nie wyglądał ani na zdziczałego, ani na groźnego. - Prawdopodobnie zobaczywszy wójta biegł do niego radośnie, chcąc się przywitać - mówi Wołczyńska. - Na widok ludzi merdał ogonem, a gdy podbiegł pod nogi to od razu przewracał się na plecki, żeby go głaskać. Może wójt postąpił zgodnie z prawem, ale czy zgodnie z sumieniem człowieka jest strzelanie do małego, zadbanego pieska? - pyta retorycznie pani Teresa.

Dla niego trening i rozrywka, dla nas tragedia
-Nikt spośród naszych znajomych i sąsiadów posiadających psy nie ma świadomości, że zgodnie z prawem można zastrzelić ich pupilów gdy tylko znajdą się odpowiednio daleko od zabudowań - alarmują Wołczyńscy. - Jeżeli rzeczywiście takie barbarzyńskie prawo zostało ustanowione, to nie kto inny jak wójt powinien powiadomić o tym mieszkańców i gości przybywających w te okolice w celach rekreacyjnych- twierdzi Wołczyńska. - Powinien ostrzec, np. umieszczając tablice przy wejściu do lasu, że każdy pies bez smyczy może być zastrzelony - skoro mamy takie prawo! Oprócz strony prawnej sprawa ma też aspekt czysto ludzki. Jesteśmy ludźmi starszymi - emerytami - może zbyt wrażliwymi, jak na dzisiejsze czasy, na los zwierząt. Ubiegłej zimy przygarnęliśmy dwa malutkie wiejskie kundelki, którym groziła bezdomność i głód. Pieski odkarmiliśmy, wyleczyli, zaszczepili - stały się one nam bliskie jak członkowie rodziny. Były ufne i przyjazne ludziom i całemu światu. Niestety jeden z nich, nasz kochany Bolcio, swą ufność do człowieka przypłacił życiem. Wójt wyrządził nam wielką krzywdę. Dla niego była to rozrywka czy trening strzelecki. Dla nas tragedia. Trzeba być bez serca i ludzkich uczuć żeby w tak bezmyślny i okrutny sposób zabić małego i przyjaznego pieska - mówią rozgoryczeni Wołczyńscy.

Bądźmy ostrożni
Niewiele osób zabierając psa do lasu zdaje sobie sprawę, z tego, że może on stać się ofiarą myśliwych.
- Jakbym zobaczył biegnącego, małego pieska to na pewno bym nie strzelił - mówi 28- letni Grzegorz, który od kilku lat regularnie jeździ na polowania. - Wszystko jednak zależy od indywidualnej wrażliwości myśliwego oraz jego oceny sytuacji. Ludzie powinni pamiętać, że nawet nieduży pies może narobić szkód w lesie i najlepiej prowadzać go na smyczy.
- Dla nas szokujące i niezrozumiałe jest prawo cytowane przez wójta jak też sposób jego egzekucji - mówią Wołczyńscy. - Dlaczego zabijać psa, który przecież niczemu nie jest winien. Jeżeli właściciele psa naruszają prawo należy ich karać. Czy nie byłoby lepiej gdyby wójt zamiast strzelby miał bloczek z mandatami i ukarałby nas za wprowadzenie psów do lasu. Psy cieszyłyby się życiem, a pieniądze z mandatów mogłyby zasilić budżety schronisk dla bezdomnych zwierząt - argumentują.


Myśliwy ma prawo
Każdy myśliwy nim pociągnie za spust powinien rozpoznać zdziczałego psa. Określają to przepisy. Półdziki pies ucieka przed człowiekiem, porusza się na przełaj bez wchodzenia na drogi, jest brudny, często wychudzony. Członkowie Polskiego Związku Łowiectwa przestrzegają tych przepisów.
Ustawa o ochronie zwierząt mówi: "zdziczałe psy i koty przebywające bez opieki i dozoru człowieka na terenie obwodów łowieckich w odległości większej niż 200 m od zabudowań mieszkalnych i stanowiące zagrożenie dla zwierząt dziko żyjących, w tym zwierząt łownych, mogą być zwalczane przez dzierżawców lub zarządców obwodów łowieckich".
Ustawa o lasach mówi wprost: "w lasach zabrania się (…) puszczania psów luzem".
Te przepisy wzbudzają obawę właścicieli czworonogów. Mieszkańcy miast często nie mają świadomości, że w łowiectwie (wbrew pozorom) największym wrogiem jest... bezpański, półdziki pies. Często można spotkać w lasach psie watahy, w których są półdzikie psy. Nie jeden kierowca gwałtownie hamował, gdy na drogę wbiegał łoś lub sarna. Ci roślinożercy wbiegają na ulicę tylko wtedy, gdy są spłoszone albo gonione przez psy. Zwierzęta kopytne boją się samochodów, a asfalt jest dla nich czymś podobnym do lodowiska.
W Nadarzynie doszło do przypadkowego zabicia psa. Wójt zastrzelił kundelka, mimo że ten nie wyglądał na zdziczałego. Janusz Grzyb był na polowaniu i jak każdy myśliwy dba o rewir łowiecki. Nie mógł przewidzieć, że kilkaset metrów dalej idą właściciele psa.
Takie przypadki będą się zdarzały nie raz. Każdy łowczy podejmuje decyzję o odstrzeleniu psa w konkretnych, zawsze innych okolicznościach. Nie oznacza to, że jest niewrażliwy i pozbawiony uczuć. Trzeba przypomnieć, że od zarania dziejów pies był i jest przyjacielem człowieka, a myśliwy bez jego pomocy w wielu przypadkach nie poradziłby sobie.
AJ

Wójt Nadarzyna,
Janusz Grzyb
Podczas polowania zobaczyłem trzy biegnące psy - dwa mniejsze i jeden większy. Wycelowałem do jednego z nich i oddałem celny strzał. Niedawno w tym lesie robiliśmy introdukcję danieli - psy stanowią zagrożenie dla cielaków, dlatego obowiązkiem każdego myśliwego jest odstrzelenie psa, który samotnie, bez właściciela biega po lesie w odległości co najmniej 200 metrów od zabudowań. Ludzi, którzy szli za psami nie zauważyłem - przyszli na miejsce ok. 7 minut po tym jak strzeliłem. Zaproponowałem, że zakopię psa, ale odmówili - powiedzieli, że poradzą sobie sami.

FOT: Po kilku dniach ciało zakopanego psa zniknęło

Komentarze

nick:
Komentarz:

przepisz kod z obrazka